Ολοκληρώθηκε χθες 23.9.2018 η 2η Πανελλήνια Ιατρική Συνάντηση, το δεύτερο Συνέδριο της Κεντρικής Κλινικής Αθηνών υπό την αιγίδα του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ορθοπαιδικής Μελέτης και Εκπαίδευσης, με μεγάλη συμμετοχή συνέδρων (674 άτομα), ομιλητών από 25 ειδικότητες και 22 στρογγυλών τραπεζιών. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τους Ξένους ομιλητές για τη συμμετοχή τους και φέτος και την παρουσίαση της εμπειρίας τους.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Ρομποτική Χειρουργική για τις Αρθροπλαστικές Γόνατος με το πρώτο ενεργό ROBOT που ήρθε από Αμερική, το THINK Robotics. Είναι το πρώτο στην Ευρώπη που θα χρησιμοποιηθεί πλέον ευρέως σε κλινικά περιστατικά μετά τον μεγάλο αριθμό περιστατικών που έχουν πραγματοποιηθεί σε Αμερική και Κορέα.

Ο Διευθυντής της Ορθοπαιδικής Κλινικής κος Παπαγιαννόπουλος και ο Πρόεδρος του ΕΙΟΜΕ, Ορθοπαιδικός Χειρουργός κος Νικολόπουλος Δημήτριος ανέλυσαν τα έως τώρα δεδομένα της Ρομποτικής και τις διαφορές με τα παλαιότερα συστήματα στην Ομιλία τους το Σάββατο 22.9.2018.

Περισσότερα στο περιοδικό του ΕΙΟΜΕ.

The post Ολοκληρώθηκε η 2η πανελλήνια Ιατρική Συνάντηση appeared first on Δρ. Νικολόπουλος Δημήτριος.

Η Ιππασία είναι ένα απαιτητικό άθλημα, το οποίο χρειάζεται πολλές ώρες εκπαίδευσης με έμπειρο εκπαιδευτή που θα σε μυήσει στις τεχνικές της. Θέλει να αφιερώσει ο εκπαιδευόμενος αρκετές ώρες τόσο αρχικά στη θεωρία όσο ακολούθως και στην πράξη στο πώς θα μάθει να ισορροπεί το κορμί του πάνω στο άλογο με τρόπο τεχνικά σωστό, ώστε να μη κινδυνεύσει ο ίδιος από κάποιο τραυματισμό ή καταπόνηση του μυοσκελετικού του συστήματος, αλλά και να μην τραυματίσει το άλογο.

Ως νέος ιππέας από διετίας θα ήθελα να σας μεταφέρω αρχικά κάποιες βασικές γνώσεις του αθλήματος αυτού και ακολούθως να σας αναλύσω τους ποιο συχνούς τραυματισμούς με βάση τόσο τη διεθνή βιβλιογραφία, αλλά και με βάση την εμπειρία μου από ασθενείς ιππείς που με επισκέπτονται συχνά στο ιατρείο μου στην Κεντρική Κλινική Αθηνών.

Όταν ανεβαίνεις σε μια ασταθή – κινούμενη «επιφάνεια» όπως είναι η πλάτη ενός αλόγου, η ισορροπία έχει ζωτική σημασία. Μπορεί στην αρχή να φαίνεται αρκετά εύκολο όταν ο εκπαιδευτής κρατάει το άλογο και το κάνει κύκλους, αλλά η διαδικασία γίνεται δύσκολη και ο συντονισμός κινήσεων πολύπλοκος αν προστεθεί η ταχύτητα του αλόγου και ο έλεγχος των κινήσεών του μόνο από τα χαλινάρια. Αν το άλογο γύρει προς μια θέση, ο αναβάτης θα πρέπει να μείνει σταθερός ή να κλίνει ήπια προς την αντίθετη πλευρά ώστε να ισορροπήσει. Αυτό σημαίνει καταπόνηση των ραχιαίων και ιερονωτιαίων μυών που ορθώνουν το κορμό στην περιοχή της οσφύος ώστε να κρατιέται ο αναβάτης ίσιος (Εγκάρσιος κοιλιακός, Ορθωτήρας του κορμού, Τετράγωνος οσφυϊκός, Πολυσχιδής, Ορθός κοιλιακός, Έσω και έξω λοξός κοιλιακός). Επίσης ο αναβάτης χρησιμοποιεί πολύ τους προσαγωγούς ώστε να πιέζει τη ράχη του αλόγου και να ισορροπεί. Ένας αναβάτης πρέπει να «σφίγγει» αυτούς τους πέντε μύες για να μείνει πάνω στη σέλα. Οι τετρακέφαλοι, οι δικέφαλοι και οι γλουτοί υποστηρίζουν τη δουλειά των προσαγωγών. Οι γλουτιαίοι συσπώνται και σφίγγουν όταν κινείς τα ισχία σου για να δώσεις εντολή στο άλογο να ξεκινήσει ή να σταματήσει.

Επιπλέον, ο αναβάτης πρέπει στην άρθρωση την ποδοκνημική (αστραγάλου) να «πιέζει» την πτέρνα στον αναβολέα προς τα κάτω όταν ιππεύει, άρα υπερλειτουργεί τον πρόσθιο κνημιαίο και τους εκτείνοντες μύες του άκρου πόδα. Επίσης, ο ιππέας προκειμένου να ελέγχει το άλογο με τα χαλινάρια ή όταν χρησιμοποιεί το μαστίγιο ασκεί πίεση και κινεί τον αγκώνα και όχι τον ώμο, προκαλεί επομένως υπέρχρηση των εκτεινόντων κυρίως και των καμπτήρων δευτερευόντως του αντιβραχίου. Η τακτική ιππασία βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και τη μυϊκή δύναμη, αυξάνοντας τον μυϊκό τόνο. Ο ιππέας με το πέρασμα του χρόνου αποκτά δυνατούς κοιλιακούς και ραχιαίους, δυνατούς τετρακέφαλους και οπίσθιους μηριαίους, όπως και γαστροκνήμιους και γλουτιαίους. Έτσι σιγά σιγά βελτιώνεται η ευλυγισία του κορμού και των αρθρώσεων και η σιλουέτα, ειδικά αν λάβεις υπόψιν ότι σε µία ώρα ιππασίας «καίμε» περίπου 400 θερμίδες.

Είναι αιτία όμως η ιππασία και χρόνιων πόνων και συχνών μικροτραυματισμών; Οι κραδασμοί πάνω στο άλογο μπορεί να επιδεινώσουν μία υπάρχουσα δισκοκήλη ή να είναι αιτία δημιουργίας μιας νέας; Υπάρχει καταπόνηση στις αρθρώσεις του ισχίου, των γονάτων και του αστραγάλου; Τέλος η ιππασία είναι αιτία υπογονιμότητας;
Μελέτες σε επαγγελματίες ιππείς από το 2009 έχουν δείξει ότι υπάρχει καταπόνηση στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης και στα ισχία και τους ισχιοκνημιαίους μύες (hamstrings). Μελετώντας μαγνητικές τομογραφίες από ιππείς επιδόσεων καταλήξανε ότι υπάρχει συσχετισμός ιππασίας και εκφύλισης των σπονδυλικών δίσκων, ή άλλων παθήσεων όπως είναι η σπονδυλόλυση και η σπονδυλολίσθηση ή θλάσεις των παρασπονδυλικών μυών. Επίσης σε σοβαρές κακώσεις της πυέλου και περινέου σε άντρες ιππείς (με ρήξη συνδέσμων που χρήζει χειρουργικής επέμβασης) έχει συσχετιστεί με σεξουαλική δυσλειτουργία.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η διαρκής εκπαίδευση, η σωστή στάση του σώματος πάνω στο άλογο, η αποφυγή πτώσεων και σημαντικών τραυματισμών, όπως και η συνολική αύξηση της μυϊκής μάζας και του μυϊκού τόνου, είναι ιδιαίτερα σημαντικοί παράγοντες ώστε να αποφεύγονται χρόνιοι πόνοι της σπονδυλικής στήλης και τραυματισμού των αρθρώσεων του ισχίου.

Η σωστή αντιμετώπιση θλάσεων και μικροκακώσεων από Ορθοπαιδικό με γνώσεις στα θέματα των ιππέων, όπως και η συνακόλουθη φυσιοθεραπευτική αποκατάσταση οδηγεί τάχιστα σε επούλωση των τραυματισμών και άμεση επάνοδο των αθλητών στην ίππευση.

Βιβλιογραφία
1: Kraft CN, Urban N, Ilg A, Wallny T, Scharfstädt A, Jäger M, Pennekamp PH.
[Influence of the riding discipline and riding intensity on the incidence of back
pain in competitive horseback riders]. Sportverletz Sportschaden. 2007
Mar;21(1):29-33. German. PubMed PMID: 17385102.

2: Kraft CN, Pennekamp PH, Becker U, Young M, Diedrich O, Lüring C, von
Falkenhausen M. Magnetic resonance imaging findings of the lumbar spine in elite
horseback riders: correlations with back pain, body mass index, trunk/leg-length
coefficient, and riding discipline. Am J Sports Med. 2009 Nov;37(11):2205-13.
doi: 10.1177/0363546509336927. Epub 2009 Jul 2. PubMed PMID: 19574474.

3: Löfqvist L, Pinzke S, Stål M, Lundqvist P. Riding instructors, their
musculoskeletal health and working conditions. J Agric Saf Health. 2009
Jul;15(3):241-54. PubMed PMID: 19728547.

4: Lesimple C, Fureix C, Biquand V, Hausberger M. Comparison of clinical
examinations of back disorders and humans’ evaluation of back pain in riding
school horses. BMC Vet Res. 2013 Oct 15;9:209. doi: 10.1186/1746-6148-9-209.
PubMed PMID: 24128080; PubMed Central PMCID: PMC4015870.

5: Hobbs SJ, Baxter J, Broom L, Rossell LA, Sinclair J, Clayton HM. Posture,
flexibility and grip strength in horse riders. J Hum Kinet. 2014 Oct
10;42:113-25. doi: 10.2478/hukin-2014-0066. eCollection 2014 Sep 29. PubMed PMID:
25414745; PubMed Central PMCID: PMC4234750.

The post Ποιες οι επιπτώσεις της Ιππασίας στον σκελετό μας; appeared first on Δρ. Νικολόπουλος Δημήτριος.

Ως Ορθοπαιδικός με εξειδίκευση στις Αθλητικές Κακώσεις και ως Αρθροσκόπος του Ισχίου, του Γόνατος και της Ποδοκνημικής άρθρωσης (αστραγάλου), καθημερινά εξετάζω στην Κεντρική Κλινική Αθηνών και αντιμετωπίζω συντηρητικά ή χειρουργικά ασθενείς με τραυματισμούς των αρθρώσεων αυτών.

Οι ασθενείς προσέρχονται στο ιατρείο μετά μικροτραυματισμούς ή έντονη καταπόνηση και αναφέρουν πόνο, οίδημα (πρήξιμο) στην άρθρωση ή περιγράφουν αίσθημα αστάθειας στη βάδιση. Μετά την κλινική εξέταση, ακολουθεί περαιτέρω απεικονιστικός έλεγχος στην Κλινική μας, είτε με ψηφιακή ακτινογραφία σε απλές περιπτώσεις, είτε με υψηλής ανάλυσης αξονική και μαγνητική τομογραφία προκειμένου να διαπιστώσουμε την ύπαρξη χόνδρινων βλαβών στις αρθρώσεις αυτές ή τη ρήξη συνδέσμων, οπότε και αστάθεια.

Ο χόνδρος είναι το «μαξιλάρι» που προστατεύει το οστό στις αρθρώσεις. Αν απογυμνωθεί η άρθρωση από χόνδρο σε μεγάλη έκταση, τότε έχουμε αρθρίτιδα. Ο χόνδρος παράγει το αρθρικό υγρό για να έχουμε κίνηση χωρίς τριβές στις αρθρώσεις μας. Δυστυχώς όμως έχει μικρή ικανότητα αναγέννησης σε περίπτωση τραυματισμού. Στην χονδροπάθεια, αρχικά αρχίζει να «μαλακώνει» ο χόνδρος, ακολούθως «σχίζεται» και ακολουθεί απογύμνωση του οστού, όπου πλέον μιλάμε για αρθρίτιδα.

Σε περιπτώσεις κακώσεων στο γόνατο και ειδικά μετά ρήξης συνδέσμων (πρόσθιου ή οπίσθιου χιαστού) συχνά έχουμε χόνδρινες βλάβες, όπως και σε περιπτώσεις χρόνιας ρήξης μηνίσκου. Επίσης στα διαστρέμματα του αστραγάλου στο 10-15% συμβαίνει τραυματισμός του χόνδρου με απογύμνωση του οστού. Στις περιπτώσεις αυτές πρήζεται η άρθρωση, έχουμε πόνο έντονο στο περπάτημα, ενώ είναι αδύνατο να εργαστούμε ή να αθληθούμε. Τότε επεμβαίνουμε ως αρθροσκόποι και αφού εξαντλήσουμε όλα τα συντηρητικά μέτρα (φυσιοθεραπείες, ανάπαυση, βάδιση με πατερίτσες) αποφασίζουμε να διεγείρουμε τα κύτταρα του χόνδρου ώστε να αναγεννηθεί σε ποσοστό 70%-95%.

Οι πιο σύγχρονες τεχνικές που εφαρμόζουμε στην Κεντρική Κλινική Αθηνών, ένα Πρότυπο Διαγνωστικό, Ερευνητικό και Θεραπευτικό Κέντρο, παρέχοντας υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας (ISO ΤUV Austria), στηρίζονται στη Διεθνή Εταιρεία Χόνδρινων Βλαβών όπου είμαι μέλος και παρακολουθώ με την ομάδα των Αρθροσκόπων Ιατρών μας τις επιστημονικές εξελίξεις. Οι χειρουργικές ελάχιστα επεμβατικές αρθροσκοπικές τεχνικές που εφαρμόζουμε είναι η οστεομεταμόσχευση με συρραφή περιοστέου, τα αυτομοσχεύματα χόνδρου (OATS), τα συνθετικά αλλομοσχεύματα, η τεχνική διέγερσης μυελού οστών (μικροκατάγματα) ή η έγχυση PRP (platelet reach plasma). Με τις τεχνικές αυτές που εξειδικεύονται ανά περίπτωση ασθενούς και μετά την φυσιοθεραπευτική αποκατάσταση, η ομάδα μας (Δρ. Νικολόπουλος Δ., Δρ. Σαφός Γ. και Δρ. Παπαγιαννόπουλος Γ.) έχει θεραπεύσει εκατοντάδες ασθενείς με χόνδρινες βλάβες αστραγάλου, ισχίου ή γόνατος, περιπτώσεις που παρουσιάζουμε κάθε χρόνο σε Διεθνή ή Ευρωπαϊκά Συνέδρια (ESSKA Amsterdam 2014, EFORT Prague 2015, ESSKA Barcelona 2016, ICRS Sorrento 2016, ISAKOS 2017).

The post Αντιμετώπιση χόνδρινων βλαβών των αρθρώσεων του κάτω άκρου appeared first on Δρ. Νικολόπουλος Δημήτριος.

Τα κατάγματα του άνω μέρους του μηριαίου (ισχίου) χωρίζονται σε ενδοαρθρικά (υποκεφαλικά) και εξωαρθρικά (διατροχαντήρια ή υποτροχαντήρια κατάγματα (Εικόνα 1). Ο τύπος του κατάγματος αλλάξει κυρίως μόνο την προσπέλαση και τον τύπο των ορθοπαιδικών υλικών που θα χρειαστούν. Πιο συγκεκριμένα, τα κατάγματα της κεφαλής του μηριαίου (ενδοαρθρικά) αντιμετωπίζονται με αλλαγή της άρθρωσης του ισχίου σε ασθενείς άνω των 65 ετών λόγω του ότι καταστρέφεται η αιμάτωση της κεφαλής από το κάταγμα, οπότε και χρειάζεται αντικατάσταση. Αντιθέτως στα διατροχαντήρια ή υποτροχαντήρια κατάγματα το gold standard είναι η εσωτερική οστεοσύνθεση και η διάσωση της κεφαλής μια και η αιμάτωση δεν επηρεάζεται συνήθως.

Τα κατάγματα αυτά όποιου τύπου και αν είναι, θεωρούνται σοβαρά κατάγματα που προκαλούν έντονο stress στον ανθρώπινο οργανισμό, γι’ αυτό και θέλουν άμεσης αντιμετώπισης. Η αντιμετώπιση όπως έχετε ήδη αντιληφθεί είναι χειρουργική εδώ και πολλές δεκαετίες. Η απόφαση να μην χειρουργηθεί ένας ασθενής με κάταγμα ισχίου ενέχει πολλούς κινδύνους (πτώση αιματοκρίτη, κατάκλιση για μήνες, βράχυνση σκέλους, κατακλίσεις, λοιμώξεις αναπνευστικού και ουροποιητικού, θρομβώσεις, πνευμονική εμβολή) με υψηλό ποσοστό νοσηρότητας και θνητότητας. Αντιθέτως η χειρουργική αντιμετώπιση ακόμα και σε ασθενείς με συνοδά προβλήματα υγείας (διαβήτη, υπέρταση, αρρυθμίες, καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια) έχει παρατηρηθεί πώς μειώνει κατά πολύ τη νοσηρότητα και θνητότητα, από μελέτες δεκαετιών δημοσιευμένων διεθνώς.

Στα διατροχαντήρια κατάγματα επομένως (σταθερά ή ασταθή), η πρώτη επέμβαση εκλογής (gold standard) είναι η ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση, μια και πρόκειται για εξωαρθρικά κατάγματα που διατηρούν καλή αιμάτωση στην κεφαλή και το σπογγώδες οστό βοηθά στην πώρωση του κατάγματος. Η χρήση πλάκας σταθερής γωνίας με ολισθαίνοντα ήλο είναι η πιο κλασσική επιλογή και με τις λιγότερες επιπλοκές. Στα ασταθή διατροχαντήρια με συντριβή θέση έχει και η ενδομυελική ήλωση (γ-nail). Αντιθέτως, στα υποκεφαλικά κατάγματα με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία αποτελεί πρώτη εκλογή η αρθροπλαστική ή ημιαρθροπλαστική του ισχίου (αντικατάσταση της άρθρωσης). Σε περιπτώσεις με βαριά συντριβή του ισχίου και καταστροφή του μείζονος τροχαντήρος έχουν αναφερθεί διεθνώς περιορισμένος αριθμός μελετών με περιπτώσεις αρθροπλαστικής με μεγαλύτερο όμως ποσοστό επιπλοκών και θνητότητας, όπως και υψηλότερο κόστος.

Η «χρυσή» πρώτη ώρα προκειμένου ο Ορθοπαιδικός να αντιμετωπίσει τα κατάγματα ισχίου θεωρείται οι πρώτες 24 – 48 ώρες. Το stress του οργανισμού είναι τόσο δυνατό που όσο πιο άμεσα χειρουργηθούν οι ασθενείς, τόσο μειώνεται το ποσοστό επιπλοκών. Οι χειρουργικές προσπελάσεις σήμερα είναι το λιγότερο δυνατό «ατραυματικές». Σκοπός είναι η άμεση κινητοποίηση του ασθενούς από το ίδιο 24ωρο. Η νοσηλεία βραχεία 3-4 ημερών. Στις περιπτώσεις ασθενών με σημαντικά συνοδά προβλήματα υγείας η Κεντρική Κλινική Αθηνών σε άμεση συνεργασία με τους ιατρούς της φροντίζει για την 24ωρη παραμονή του ασθενούς σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα.

Η ομάδα μας σε συνεργασία με τον Ενδοκρινολόγο Συνεργάτη μας πάντα μελετά το θέμα της οστεοπόρωσης στους ασθενείς αυτούς και σε περιπτώσεις ελλιπούς ή απουσίας αγωγής φροντίζει άμεσα την έναρξη θεραπείας, αφού προηγηθεί Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας. Η άμεση αντιμετώπιση λοιπόν των καταγμάτων ισχίου, σε συνάρτηση με την ολιστική αντιμετώπιση του ανθρώπινου οργανισμού μειώνει στο ελάχιστο τις επιπλοκές και σώζει ζωές.

The post Κατάγματα Ισχίου: πόσο αθώα ή επικίνδυνα είναι; appeared first on Δρ. Νικολόπουλος Δημήτριος.